พักนี้รู้สึกขาดแรงบันดาลใจในการทำงานเหลือเกิน
ชีวิตมนุษย์เงินเดือนช่างน่าเบื่อราวกับหุ่นยนต์ที่วันๆก็หมุนเวียนไปแบบเดิมๆ
ไร้รสชาดขาดสีสัน
หลายครั้งที่พยายามจะหาเป้าหมายในชีวิตว่า แท้จริงแล้วฉันต้องการอะไร
แต่ความต้องการก็ยากยิ่ง ในเมื่อตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้ใจตัวเองว่าชอบอะไรกันแน่
แต่ถึงกระนั้นก็พยายามหาเรื่องดีดีในแต่ละวันให้ชีวิตไม่น่าเบื่อ
ทุกเช้าที่ตื่นมา รู้สึกว่าอากาศดี ทำให้อารมรณ์ดี
เดินไปทำงานอย่างไม่ต้องรีบเร่ง
วันนี้ซื้อช็อคโกเลตขาว ตั้งใจจะเอาไปฝากพี่แพทที่ทำงาน
พอไปถึงออฟฟิศพี่แพทยังไม่มาทำงานเลยเอาช็อคโกเลตวางไว้แล้วทิ้งโน๊ตใส่ post it
Fill up your energy with white chocolate naka ^___^
แล้วก็ให้ช็อกโกเลตคุณชุง เพื่อนร่วมงานชาวจีนที่นั่งข้างๆ
อ้า!!!! รู้สึกดีจัง การให้โดยไม่หวังผลตอบแทน
มันเป็นแบบนี้นี่เองนะ
